1770 27 Ağustos, Stuttgart’ta doğdu; babası bir maliye memuruydu; Stuttgart gramer okuluna girmeden önce annesinden Latince’nin temellerini öğrendi; 18 yaşına dek bu okulda kaldı

Beethoven doğdu (ö. 1827) (1770)
Schelling doğdu (ö. 1854) (1775)
Rousseau öldü (d. 1712) (1778)

Kant’ın Arı Usun Eleştirisi yayımlandı (1781)

Schiller’in Hegel üzerinde etkili olan
İnsanın Estetik Eğitimi Üzerine Mektuplar’ı yayımlandı; (1795)

1798 İlk kez 1907’de yayımlanacak olan Hıristiyanlığın Tini ve Yazgısı başlıklı denemesini yazdı; Schelling Jena Üniversitesine atandı (aynı üniversiteye Fichte 1780’de tanrıbilim öğrencisi olarak girmişti);

1799 Babasının ölümünden sonra kendisine kalan gelir parasal durumunu biraz iyileştirdi ve ücretsiz Privatdozent olma olanağı verdi

1801 Ocak ayında Jena’ya yerleşti (1807’ye dek orada kaldı); 26 yaşında 3 yıllık profesör olan ve birçok kitabı yayımlanmış Schelling de buradaydı ve onun da yardımıyla Üniversitede bir öğretim konumu kazandı; birlikte Kant izleyicilerine savaş açtılar

Fichte

1801-2 Mantık ve metafizik üzerine ‘‘Jena dersleri’’ni verdi; Hegel’in (Fichte’ye karşı Schelling’i destekleyen) ilk yazısı yayımlandı: Fichte’nin ve Schelling’in Felsefe Dizgelerinin Ayrımı

1802-3 Schelling ile birlikte Eleştirel Felsefe Dergisi’ni yayımladı;

1805 Jena’da olağandışı profesör oldu

1806 Haziran’da Goethe’nin araya girmesiyle ilk bursunu aldı (100 Taler); Napoleon’un Jena savaşında Prusya’yı yenilgiye uğratmasını Goethe gibi o da coşkuyla karşıladı; savaştan bir gün önce bir arkadaşına yazdığı mektupta ‘Dünya Ruhu’ndan hayranlıkla söz ediyor, Prusya’nın devrileceğini umuyordu; zamanla, Napoleon gibi Alman halkı, aslında tüm halklar genç idealistin umut ve dileklerine aldırmadıklarını, Tinin eğitiminin romantizmin bir sorunu olmadığını gösterdiler; idalist Hegel gerçek devrimin Tinin eğitimi olduğunu anladı

1807 Tinin Görüngübilimi yayımlandı; Schelling kitabın Önsözündeki ünlü eleştiriyi kendisine yönelik olarak yorumladı ve Hegel ile dostluğu beklenmedik bir yolda sona erdi; kitabın yayıma hazırlanması Napoleon’un Jena’ya girdiği günlere raslar; ekonomik durumu iyi olmayan Hegel 1807-8 arasında Bamberger Zeitung editörlüğü yaptı

1808 Aralık Nürnberg Äegidiengymnasium müdürü oldu, 1816 Ağustosuna dek burada kaldı; bu yıllarda Mantık Bilimi’ni yazdı

1812-13 Nürnberg’de Mantık Bilimi’nin ilk bölümü olan Nesnel Mantık çıktı

1817 Derslerinde kullanmak üzere hazırladığı Anahatlarda Felsefi Bilimler Ansiklopedisi yayımlandı (ikincisi 1827 ve üçüncüsü 1830’da olmak üzere iki geliştirilmiş yayımını hazırladı)

1818 Berlin’de Fichte’nin ölümü üzerine boşalan felsefe kürsüsü için yenilenen teklifi kabul etti

1820-29 Estetik üzerine bu dönemde aldığı notlar sonradan biraraya getirildi; güzel sanatlara yakın bir ilgisi ve tanışıklığı vardı

1821 Tüze Felsefesi yayımlandı

1823-27 Estetik, Din Felsefesi, Tarih Felsefesi ve Felsefe Tarihi çalışmalarının en yoğun dönemi oldu; derslerine çeşitli yerlerden geniş bir izleyici kitlesi katıldı; 1820’de aynı yerde ve Hegel ile aynı saatlerde ders veren Schopenhauer Hegel’e karşı irrasyonalizm davasında tam bir başarısızlığa uğradı, Hegel’in sınıfı dolarken kendisi boş sınıfa ders vermek zorunda kalınca yarıyıl sonunda bu aptalca işi bıraktı

1830 Berlin Üniversitesi rektörlüğüne seçildi; Berlin Jahrbücher für wissenschaftliche Kritik’i kurdu; son çalışması İngiliz Reform Tasarısı üzerineydi, bunun ilk bölümü Preussische Staatzeitung’da yayımlanırken ikinci bölümü sansür edildi

1831 Kolera salgını Almanya’ya da girdi; yaz için ailesiyle birlikte şehir dışına giden Hegel Mantık Bilimi’nin ilk bölümünü yeniden gözden geçirmeyi tamamladı; kış için evine döndüğünde 14 Kasım’da bir günlük bir hastalıktan sonra koleradan öldü; ölümünden kısa bir süre önce Görüngübilim’i düzeltiyordu; isteği üzerine Fichte ile ironik bir eytişimin yaratıcısı olan Karl Solger’in arasına gömüldü.

Hegel’in ölümünden sonra onun tarafından ünü gölgelenmiş olan Schelling Berlin’deki kürsüyü almak üzere çağrıldı; hükümet Hegelci felsefenin öğrenci kuşağı arasında yaratmış olduğu etkiyi dengelemeyi istiyordu; Schelling yaşamının ileri yıllarında daha dindar olmuş ve Hegel’in ussalcılığını eleştirmeye başlamıştı; Schelling’in Berlin’deki bu görevi sırasında Hegelciler arasında sol ve sağ bölünmesi biçimlenmeye başladı; sol Hegelciler özdekçiliğe dönerlerken, Schelling’in yeni irrasyonalizmi ise öğrencisi olan Kierkegaard yoluyla nihilizm, varoluşçuluk gibi akımları biçimlendirmede etkili oldu

Beiser, Frederick C., The Cambridge Companion to Hegel, (Cambridge: Cambridge University Press, 1993).
Harris, H. S., Hegel’s Development: Toward the Sunlight 1770-1801, (Oxford: Clarendon Press, 1972).
Houlgate, Stephen, Freedom, Truth and History: An Introduction to Hegel’s Philosophy, (Londra ve New York: Routledge, 1991).
Kojève, Alexandre, Introduction to the Reading of Hegel, yay. haz. Allan Bloom, çev. J. H. Nichols, Jr, (New York: Basic Books, 1969).
Pelczynski, Z. A. (yay. haz.), The State and Civil Society: Studies in Hegel's Political Philosophy, (Cambridge: Cambridge University Press, 1984).
Pinkard, Terry, Hegel’s Phenomenology: The Sociality of Reason, (Cambridge: Cambridge University Press, 1994).
Pippin, Robert B., Hegel’s Idealism: the Satisfactions of Self-Consciousness, (New York: Cambridge University Press, 1989).
Pippin, Robert B. Idealism as Modernism: Hegelian Variations , (Cambridge: Cambridge University Press, 1997).
Redding, Paul, Hegel’s Hermeneutics, (Ithaca: Cornell University Press, 1996).
Taylor, Charles, Hegel, (Cambridge: Cambridge University Press, 1975).
Williams, Robert R., Recognition: Fichte and Hegel on the Other , (Albany: State University of New York Press, 1992).
Wood, Allen W., Hegel’s Ethical Thought, (Cambridge: Cambridge University Press, 1990).