Loreley

Bilmem ki ne demek,
Böyle kederlenmek;
Çıkmak bilmez aklımdan,
Bir masal eski çağlardan.

Hava serin ve karanlık,
Ve akar Ren yavaşçacık.
Parlar dorukları tepelerin
Akşam kızılında güneşin.

Oturur güzeller güzeli genç kız
Orada yukarıda yapayalnız,
Parlar altın takıları,
Tararken altın saçlarını.

Tarar onları altın bir tarakla,
Ve bir şarkı söyler o arada,
İnsanı hayran bırakan
Yabanıl melodisiyle.

Yakalar tılsımıyla ezgi
Küçük kayıktaki kayıkçıyı;
Kayalığı görmez kayıkçı,
Yalnızca görür yukarıyı.

Sanırım dalgalar yutar
Sonunda kayıkçıyı ve kayığı;
Ve şarkısıyla budur
Loreley’in yaptığı.

(‘Lareley’ eski bir Ren efsanesidir. Heine’nin şiirleri Federal Devlet, Katolik Kilise, Naziler, ve Demokratik Alman Devleti tarafından baskılandı. "De la France", "Reiseblider", "De l'Allemagne", ve 1844’te "Neue Gedichte" Katolik Kilisenin indeksine alındılar. Yasak 1948’e dek sürdü. 1933’te kitapları Nazi gösterilerinde yakıldı. 1939’da Loreley Heine’nin yapıtı olarak değil ama anonim olarak kabul edildi. Yapıtlarının yasaklanmasına karşın, şiir baskılananamayacak denli seviliyordu.
Bir Napoleon yandaşı olan Heine (1797 Düsseldorf - 1856 Paris) 1825’te Yahudilikten Protestanlığa döndü.)

Çeviri: Aziz Yardımlı